روابط عمومی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از قول کارشناس ارشد باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی و مسوول بررسی و شناسایی محوطه دره بادامی معروف به اشکفت بادامی شهرستان مرودشت اعلام کرد: در جوار روستای گمبکان شهرستان مرودشت در دره موسوم به دره بادامی، اشکفتی واقع شده که در دیواره آن نقوش هندسی، سمبلیک و انسانیِ استلیزه با رنگ اخرایی نقاشی شده است.
شقایق هورشید با بیان اینکه این اشکفت در بالاترین نقطه دامنه کوه واقع و کاملا بر دره و دامنه کوههای مقابل مشرف است اظهار داشت: در مقابل اشکفت تعدادی تخته سنگ فرو افتاده که نشانگر فرسایش و جدا شدن آنها از دیواره کوه است ، این وضعیت نشان می دهد که فضای داخلی اشکفت قبل از فرو افتادن تخته سنگها بزرگتر از امروز بوده است.
هورشید افزود: در اطراف این اشکفت تعدادی ابزار سنگی شامل: ریزتیغه، تراشه و یک کوبه از جنس فلینت و جاسب یافت شده که مربوط به دوره فراپارینه سنگی هستند.
همچنین این باستان شناس از کشف تعدادی تکه سفال از نوع سفالهای نخودی و قرمز مربوط به بدنه و کف ظروف که بجز یک نمونه که دارای نقش کنده نواری است بقیه از نوع سفال ساده بدون نقش و مربوط به دوره تاریخی هستند خبر داد.
وی ادامه داد: در مقابل اشکفت و در دامنه کوه، گورهای باستانی بصورت پشته‌های کوچکی از خاک و تخته¬سنگ که در اصطلاح محلی به آنها (خرفت خانه) گفته می شود، وجود دارند که با توجه به تکه سفالهای پراکنده در اطراف آنها مربوط به دوره تاریخی (اشکانی- ساسانی) است.
وی با اشاره به دیده شدن بقایای کوره ذوب آهن و سرباره‌های پراکنده سنگ آهن در دره تصریح کرد: در دوره زمانی مذکور، از این محل به دلیل جاری بودن رودخانه در میانه دره و در نتیجه پوشش گیاهی مناسب برای تامین سوخت کوره‌های ذوب آهن، بعنوان یک منطقه صنعتی استفاده شده است.
گفتنی است این بررسی و شناسایی توسط شقایق هورشید کارشناس ارشد باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی با همراهی صغری همایون کارشناس ارشد باستان شناسی و علی احمدی کارشناس پایگاه جهانی تخت جمشید انجام شده است.