میراث‌فرهنگی سوار اسب زین کرده نشود/ پویش مردمی نجات بخشی جنگل تخت جمشید مرودشت توسط گروه‌های مختلف مردمی در قالب نذر آب با همراهی مسئولان شهرستانی

🔹قصه هزار و یک شب لب‌های ترک‌خورده جنگل کاج در رواقِ زیبای پیرامون عرصه جنگلی تختگاه تخت جمشید مرودشت به یک رویداد به هم پبوسته از اتحاد، همبستگی و انسجام مردمی از پیر و جوان، خرد و کلان تبدیل شده است. این پیوستگی، دیرینگیِ مرودشتِ کیوان تراز را روایت می‌کند تا سهمِ هر شهروند را با ۲۰ لیتر آب، نذر درختان خشکیده ای کنند که برخی ها ناجوانمردانه پوست از تن نحیفشان کندند و آتش قلیان به راه کردند. این روزها شاهد تلاش مردمی در قالب یک پویش بسیار ارزشمند و گسترده از جنس آزاداندیشی، فرهنگ دوستی و نوع دوستی در همبستگیِ با طبیعتی هستیم که هزاره های گمشده این دشت قهرمان‌پرور و مرکز ثقل هزاره ها را در دل خود روایت می‌کند و می‌رود تا همچنان باز نگه دارد قامتِ تنومندِ سبز خویش را بر قامتِ استوار و سُترگ تخت جمشید کیوان تراز در دیار پارسیان ایران‌زمین، مرودشت همیشه قهرمان را.

🔸از نکات بسیار مهمی که از نگاه مردمِ داوطلب حاضر در پویشِ نذر آبِ درختان تخت جمشید مرودشت بیشتر جلب توجه می‌کند و جوانان و مردان و زنان را بیش از گذشته امیدوار به زنده نگه داشتنِ این منظرفرهنگی می‌نمود و نمودِ عینی بدان بخشیده، همراهی مسئولان و متولیان شهرستانی، در رأس فرمانداری ویژه شهرستان مرودشت می‌باشد که با بکارگیری امکانات شهرستان به یاری خیران آب شتافتند تا این بار تخت جمشید، این گوهر زیبنده و نگینِ انگشترِ خاکستری بر انگشتریِ سبزدشتِ مرودشتِ کیوان تراز این بار اما، به نام مرودشت و به کام مرودشت باشد و این شکل‌گیری زیبنده و پرشور به عزمی ملی و مردمی در اجرای "نذر آب جنگل کاج تخت جمشید مرودشت" تبدیل شود.

🔹پویش مردمی نذر آب جنگل تخت جمشید مرودشت در حقیقت مصداقِ بارزِ ما می‌توانیم را روایت کرد تا با همراهیِ سایر دولتمردان و مسئولان اجرایی شهرستان مرودشت نشانه های جاخوش کرده خشکسالی در تنها منظرِ فرهنگی و جنگلی و زیبای مرودشت را با تزریق مهربانیِ آب، با بر دوش کشیدن ۲۰ لیتر آب از جنس غیرت همراه کرده و رخت شادی، سرسبزی و خرمی را بر قامت تنومند اما نحیف از تشنگیِ آب را دوباره زندگی بخشند.
🔸مردم این دیار همیشه نشان دادند پای غیرت که به میان باشد از خود نیز خواهند گذشت و ميراث داری و میرآبی را خواهند سرود تا مگر سبزی و سرزندگیِ نگاه منتظر نماد ایران باستان(کاج و سرو) را با آبی از جنس محبت و مهرورزی سیراب نمایند.

🔹شهرستان مرودشت را به راستی می‌توان خاستگاه تاریخ و تمدن ایران سرافراز نامید که همه درباره‌‌اش شنیده‌ایم؛ ادر ین‌روزهای بسیار گرم که بهار پربارش از آن عبور کرد و نوید تابستانی داغ و سو زان را فریاد می‌زند نبایستی صرفا نگران مخاطرات طبیعی متعدد چون گرد و غبار و کم آبی، بی آبی و تشنگی مزارع، آ تش زدن کاه و کلش و بقایای گیاهی و دمای زیاد هوا بود؛ زیرا اکنون مردم، یکی از دغدغه‌های اساسی خود را خشک شدن و بی آبی جنگل تخت جمشید مرودشت نیز می‌دانند چرا که مردم آمده اند تا پنجه در پنجه خشکسالی و تشنگی را که در جای جای این زیبا جنگل رخنه کرده و دیگر نایِ بازایستادن را ندارد و درگیر معضل بزرگتری به نام «تشنگی» است را سيراب نمایند.حالا  نذر بشردوستی است که به همت شهروندان مرودشتی می‌رود تا آب را به نذرِ همیشگی مردم این دیار، پیشکشِ نگاه چشم انتظار تخت جمشید مرودشت نماید تا نشان دهند راه دستگیری از طبیعت را به همه کسانی که زندگی خود را به گونه ای شایسته نذر امورات خیر کرده و می‌کنند این بار اما، نذر آب را به سایر امورات خیریه خویش بیافزایند و چه زیبا نذر و نیازی است، نذر آب و آبادانی.

🔸 *به هرترتیب حفاظت از آثار باستانی و مناظر فرهنگی و نیز، سنت‌های معماری و فرهنگی باارزش در دشت زیبای مرودشت، در بستر طبیعی از وظایف مهم و ذاتی و مأموریت های اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، اداره میراث‌فرهنگی شهرستان و پایگاه میراث جهانی تخت جمشید مرودشت بشمار می‌رود واقعیتی که طی چند سال گذشته در پایین دست تختگاه تخت‌جمشید مرودشت در محور ورودی این اثر باشکوه کمتر مورد توجه قرار گرفته و این دستگاه پرطمطراق در مرکز استان دقیقا نگاه فرودستانه ای به میراث شهرستان مرودشت و به وضعیت تأسف بار جنگل کاج در پیرامون این اثر دارد و به مانند جزیره ای دورافتاده بدان‌می‌نگرد و هیچگونه ردیف اعتباری در جهت ساماندهی محوطه پیرامونی تخت جمشید مرودشت (حفا ظت و آبیاری از جنگل و ساماندهی و پاکسازی محور ورودی ) دیده نشده و بی گمان پیگیری اداری ان از سوی دستگاه بالادستی صورت نگرفته که اگر اینگونه می‌بود، اکنون وضعیت جنگل و محور ورودی اینقدر دچار بدمنظری، شلختگی و آشفتگی نبود* و حال که پویش آبیاری جنگل و پاکسازی محور تخت جمشید مرودشت توسط جوانان برومند و همه لایه های اجتماعی و همیاری و همکاری فرمانداری ویژه شهرستان شهرستان مرودشت به یک پویش جهانی تبدیل شده است، میراث فرهنگی حق ندارد آنرا در محافل و در گزارشات عملکردیِ خود بعنوان یک شاخص ببیند و برای خود کیسه بدوزد و سوار بر اسب زین کرده شود.!

👈 *سخن پایانی:*

 اميدواریم‌ پویش مردمی آبیاری جنگل کاجِ تخت جمشید و پاکسازی محور که توسط مردان و زنان‌پارسی و مرودشتی که خود را وام دار این اثر ارزشمند می‌دانند روز به روز تقویت شود و دستگاه‌های متولی نیز همانند چند هفته گذشته پای کار باشند و همراه با پویش مردمی و در کنار مردم باشند و از سوی دیگر میراث‌فرهنگی نیز به فکر بودجه مستقل تخت جمشید مرودشت باشد، بودجه ای که تاکنون بیشتر مدیران میانی و بالادستی میراث از پاسخ آن به خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی اخبارمرودشت طفره رفته اند.
 
 انشالله

جهانمیر استخری