در مراحل اول و دوم تبلیغات،انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی جلوه هایی از ترجیح منافع شخصی بر منافع جامعه نمایان شد و آنچه شهرستان های مرودشت، ارسنجان و پاسارگاد به آن نیاز مبرم دارد،اینکه مردمان آنها باید تصویری از آینده را برای خود بسازند تا وارثان آنها «نسل نو» از ذهنیت مبهم گذشتگان فاصله بگیرند.

 هر شهروندی از جامعه حتی در دوران کودکی به آینده ای مملو از شکوه و عزت می اندیشد و در تلاش برای دستیابی به رویاهای خود است.

پیشرفت و توسعه نیز نیازمند شکل گیری رویایی در اذهان است تا با تلاش های جمعی یک سرنوشت و منافع مشترک برای جامعه شکل بگیرد.

مردمانی که آینده را در ذهن خود تصویر سازی می کنند،در آن هم پیشرفت می کنند ما زمانی می توانیم پیشرفت و توسعه* داشته باشیم که بتوانیم *منافع جمعی و مشترک را تولید کنیم،منفعت چیزی از جنس صرفا علم و دانش نیست بلکه ابزار آن *حس شهروندی و مسئولیت پذیری اجتماعی* است.

اول اینکه آنچه که ما،آن را کمتر می بینیم،جامعه و آینده آن است و اینکه باید در شهرستانی رشد و نمو پیدا کنیم که واژه ای به نام «جامعه» و «آینده» را فراموش کرده است.

 دومین چیزی که ما برای یک جامعه توسعه یافته می خواهیم *خلق منافع مشترک و تولید مسئولیت اجتماعی است* چون که مبانی چشم انداز آینده را تعریف می کند.

در پایان باید گفت؛ ما تصویری از آینده نداریم و وقتی افراد، منافع شخصی را به منافع جامعه ترجیح می دهند،دیدگاه، نظر و رفتارشان نیز،تابع منافع شخصی است و به راحتی تغییر می کند و این موضوع زمانی دردناک می شود که سعی می کنند در اجتماع نیز ، تغییر نظر را برای مردم جلوه دهند.

بنابراین در این انتخابات به وضوح مشاهده کردیم که x و y  ، مرحله اول در یکی از این دو ستاد انتخاباتی بودند ولی در مرحله دوم *«فقط»* به دلیل منافع شخصی به سوی کاندیدای دیگر رفتند با این تفکر و دیدگاه توسعه و پیشرفت معنایی ندارد و اینجاست که مطالبه گری عمومی از مدیران و مسئولان سخت و دشوار خواهد شد،بنابراین نقش مردم در توسعه و پیشرفت مهم ترین مؤلفه است.