به گزارش مرودشت نما به نقل از خبر آفتاب؛ طیب نیا مدیر عامل فولاد مبارکه اردیبهشت ماه سال جاری در گفتگو با رسانه ها گفته بود ۵۰ درصد آب مورد نیاز این کارخانه از پساب فاضلاب تهیه می شود و برداشت آنها از زاینده به ۱۴ میلیون متر مکعب در سال رسیده است که با ایجاد خط انتقال آب از دریا برداشت آب این کارخانه از زاینده رود نیز صفر می شود. در استان فارس نیز کارخانه پتروشیمی مرودشت در سال ۹۴ با وجود اینکه در پنج کیلومتری تصفیه خانه فاضلاب شهر مرودشت قرار داشت و می توانست از پساب فاضلاب این شهرستان برداشت کند اما به جای آن با هزینه بیشتر خط لوله ای به طول ۵۰ کیلومتر ایجاد کرد تا نیاز خود را از سد درودزن برداشت نماید این در حالیست که بحران کم آبی در مرودشت به مرحله ی حاد رسیده است و سوال اینجاست وقتی کارخانه ای به عظمت فولاد مبارکه اصفهان بخشی از نیاز خود را از پساب فاضلاب تهیه می کند این اقدام چرا توسط پتروشیمی صورت نمی گیرد ؟ در حالی که چند سالیست این ایده مطرح می شود!
شایان ذکر است دشت مرودشت از حاصلخیز ترین دشت های کشاورزی ایران است که تولید بالاترین میزان گندم در این دشت اگرچه بخش عمده ای از نیاز کشور را تامین می کند اما به قیمت کاهش منابع آبی آن و رخ دادن پدیده ی فرونشست تمام شده است و مناطق پایین دست این دشت همچون کربال و خرامه به لحاظ کشاورزی آسیب جدی دیده اند در حالی که اولین گام در حل بحران آب این دشت می تواند الزام صنایع به استفاده از پساب فاضلاب شهرهای مرودشت و زرقان باشد و پس از آن مشخص شود عملیات انتقال آب از دریا به فارس و به ویژه شهرستان های مرودشت و شیراز در چه مرحله ای قرار دارد و اگر از دستور کار خارج شده می طلبد پیگیری لازم در خصوص اجرای هر چه سریعتر آن توسط مسئولان صورت پذیرد
به واقع دشت مرودشت اگر قادر است گندم مورد نیاز چند استان کشور را تامین کند پس بیراه نیست در پروژه هایی مثل انتقال آب از دریا و الزام صنایع به استفاده از پساب فاضلاب و در کل مدیریت بحران آب در اولویت قرار گیرد
