مردم مرودشت از این صدا که از ابتدای پاییز رنگارتگ در شهر مرودشت طنین انداز میشود خاطره ها دارند.یکی خاطره رفتن به مدرسه ،ویکی دیگر خواب ماندن ودیر رسیدن به مدرسه ودیگری سر وقت رفتن به محل کار تلاش.البته اینها همه اش به مناطق قدیمی شهر مرودشت ومناطق جنوبی وشرقی شهر را شامل می شود

.این بوق که صبحها ساعت 7بامدادوعصرها ساعت هفت به صدا در می آیدوبه معنای عوض شدن شیفت

کارکنان کارخانه قند است البته روزهای پرکار کارخانه صبح ها ساعت6.30وظهرها ساعت 12.30علاوه بر

ساعت های ذکر شده این بوق در شهر مرودشت طنین انداز می شودواین طور ساعت هفت مرودشت در

فصول کار کارخانه بوی خاص دارد.صدای بوقی که یاد آور خاطرات کودکی است وبوی ملاس چغندر قند!شاید

هیچ کجای دنیا ساعت هفت چنان بو وصدای نداشته باشدالبته منکر مشکلاتی که این یار کهن مرودشت

وشاید موسسشبه وجود آورده نمی شود شدمن جمله بوی ملاس وماشین هایی سنگین وتراکتورها که

خصوصا در منطقه خیابان فردوسی موجبات آزار هم شهریان را فراهم کرده است .راه حل این موضوع هم فقط یک راه حل است وآن انتقال کارخانه قندمرودشت به خارج از محوطه مسکونی شهر است البته مادلمان نمی خواهد کارخانه قند نیز به سرنوشت چرمینه ومجتمع گوشت وکارخانه آزمایش دچار شودابتدا کارخانه را باتمامی امکانات در خارج از شهر تجهیز کنند سپس این کارخانه77ساله را تعطیل کننداین کارخانه فصلی اشتغال صدها نفر را به صورت مستقیم وغیر مستقیم تحت پوشش خود دارد از کشاورزگرفته تا کارگر وراننده وفروشنده و...  .

واین فقط همت مسولان مرودشتی را می طلبدکه در این عرصه نبرد پیروز مندانه وارد شده واین مشکل را

فیصله دهند به امید آن روز