New Page 1
خانه  ||   درباره ما  ||  تماس با ما  ||  پنج شنبه 24 آبان 1396 || Thursday, November 15, 2018    

   

   English

 
تصویر منتخب
تصویری قدیمی از پلخان
تصویری قدیمی از پلخان


همه تصاویر

لینک های موقت

:: موسسه مرودشت شناخت

:: باصری آنلاین

:: سایت خبری تنویر مرودشت

:: تعلیم و تربیت مرودشت

:: در نظر سنجی سایت مرودشت آنلاین شرکت کنید

 
 مقالات و مصاحبه ها

ضعف شدید مرودشت در تربیت قرآن آموز
فاطمه زارع (جامعة القرآن)

سازهای ناکوک
محمد دبیری

سخنى با مسئولان، كارگزاران، نخبگان و مردم عزيز شهرستان مرودشت

موثرترین راه مبارزه با فساد


سخنی با منتخبین شورا
مراقب باشید!
سعید خادمی




ورود افراد بی تجربه و بدون تخصص و تعهد ممنوع!




فرهنگ ایرانی
محمد ظهرابی


 عضویت در خبر نامه
NewsLetter

در صورتيكه مايل به دريافت تيتر آخرين مطالب مرودشت آنلاین هستيد ، ایمیل خود را وارد کنید.


503
 نظر سنجی

 
پیوند به مرودشت
 
موسسه مرودشت شناخت
باصری آنلاین
سایت خبری تنویر مرودشت

logo-samandehi
قسمت دوم:تاریخچه­ پیدایش ایل باصری قسمت دوم

تاریخچه­ پیدایش ایل باصری قسمت دوم

تزئینات

زنان و دختران اگر چه در نهایت آزرم و عصمت زندگی می کنند اما تمایل و احساسات زنانگی زیباپسندانه اموری هستند که به عنوان یک نیروی درونی به آنها حکم می کند که به زیبایی و زینت ها بی توجه نباشند، زیرا خدای متعال زن و زیبایی و ظرافت را به هم وابسته خلق کرده است.

لباس های زنان ایل که خود پوششی خوش وقار و نگهبانی خوش منظر است از زمان های بسیار دور که شاید هنوز کلمه ی حجاب ناشناخته و نامأنوس  با اندیشه ی آدمیان بوده، خود ترجمان و تفسیر حجاب بوده. پیراهن های بلند و زیر جامه هایی که همه ی ظواهر زنانگی آنها را در حصار عزت خویش حفظ می کنند پوششی است که خرده بین ترین افراد هم نمی توانند نقصی در آن بیابند.

آنها به منظور خوش کردن خویش حمایل ها مهلو و میخک و مهره های قشنگی به نام زردیون استفاده می کنند. گیس های بلند خود را می بافند و به پشت سر می اندازند که گاهی تا انتهای کمر آنها می رسد. این موهای زیبا را در پوشش چارقدی هفت رنگ حفظ می کنند. کلاهی کوچک و آستردار روی سرشان زیر چارقد می پوشند که نخ متصل به آن تا زیر گلو می رسد و بسته می شود. روی قسمت جلو و محیط کلاه را با اشرفی های فتحعلی شاهی زینت می کنند و آنگاه دستمال هفت رنگ و خوش نگاری روی آن می بندند و بال های بلند آن را پشت سرشان می اندازند. روی پیراهن پوششی آسترداربه نام کُردین به تن می کنند تا از سرما محفوظ بمانند.

می توان به حقیقت ادعا کرد که هرگز نمی توان نقصی در پوشش حفاظتی زنان ایل پیدا کرد و بحث حجاب در مورد آنها واژه ی بی معنایی است.

در ادوار گذشته پیش از آنکه کت و شلوار به عنوان پوشاک مردانه رسمیّت پیدا کند، مردان و جوانان ایل «ارخالِق» و پیراهن به تن می کردند و شالی قهوه ای یا سفید رنگ و پر چین که چند بار دور کمر آنها پیچیده می شد روی ارخالِق به کمر می بستند. زیر جامه ای دوخته شده از پارچه های ضخیم و با دوام می پوشیدند و قسمت های ساق پا یا نوار بلند و مخصوص و سبز رنگی به نام پاپیچ پوشش می دادند. جوراب پوشیدن رسمیتی نداشت و آنها مَلِکی یا (بقول امروزی ها گیوه) به پا می کردند که برای راه رفتن ها در مناطق هموار و ناهموار راحت بود و پاها احساس خستگی و درد نداشتند. چون رویه یا (رووارد) ملکی روزنه داشت پاها هرگز بو نمی گرفت.

 

آموزش

در زمان های قدیم نه تنها مردمان ایل که روستائیان بی شماری از مردمان شهرها هم سواد نداشتند.

درست است که ما ایرانیان بزرگان دانشمندی همچون ابن سینا، ابوریحان، عمر خیام، فردوسی، زکریای رازی داشته ایم اما باید بدانیم که سواد و دانش همه گیر نبوده و اگر سوادی هم بوده در حدّ خواندن و نوشتن بوده، گستردگی علم و دانش نه در مملکت ما که در بسیاری از ممالک دنیا وسعتی نداشته.

در بسیاری از طوایف و ایل ها مکتب داران شهری یا روستایی بوده اند که به کودکان ایلی خواندن و نوشتن می آموخته اند.

همه­ی هزینه ها حتی خورد و خوراک معلم به عهده ی صاحبان بچه ها بوده است.

در دوران سلطنت پهلوی، ترومن رئیس جمهور امریکا از طریق سازمان ملل برای پیشرفت کشورهای جهان سوم اداره ای به نام اصل چهار راه اندازی که وظیفه اش (ظاهراً) گسترش سواد و معلومات در کشورهای عقب افتاده بود. این سازمان در ایران هم فعالیت داشت.

آقای محمد بهمن بیگی یکی از فرزندان ایل قشقایی که با اداره ی اصل چهار همکاری داشت با درایتی هوشمندانه و بینشی دلسوزانه به این فکر افتاد که می بایست اداره ی تأسیس کند که معلمان آن از بین فرزندان ایل باشند زیرا شهری ها و روستایی ها تاب تحمل سختی های زندگی ایلی را نداشتند. به همین مناسبت از سال 1336 اداره تعلیمات عشایر فعالیت فرهنگی خود را در فارس آغاز کرد. مدیریت آگاه و دلسوز و درس دادن های بی دریغ عشایری آن چنان پر رونق و پر تلاش و خداپسندانه بود که نتیجه کار آنها تحصیل کرده های شهری و روستایی را به تعجب واداشت. نتیجه ی کار آنچنان پر رنگ و پیروزمندانه بود که مسئولیت مملکتی را وا داشت که ادارۀ تعلیمات عشایر در سراسر ایران گسترش پیدا کند و آقای بهمن بیگی بعنوان مدیر کل تعلیمات عشایر ایران ارتقاء مقام یافت. از سال 1340 به بعد دختران با سواد ایلی هم توانستند به عنوان معلم عشایری استخدام و مشغول کار شوند. امروزه دانش آموختگان عشایری در سطوح بالای مملکتی مشغول انجام وظیفه هستند. اما چه حیف که آن خورشید کمی پس از طلوع و پرتوافشانی دچار کسوفی ظلمت بار گردید!

 

مراسم تدفین ها


مردمان ایل ها چون پیوسته در تحرک در دامان بی غبار طبیعت بودند کمتر مریض می شدند. تقریباً سابقه نداشت که جوانان فوت کنند مگر در دعواها یا راه بندان دزدی ها و یا پرت شدن از کوه موجب مرگ آنها می شد.

مردن تقدیری بود که طبق عقاید ایل ها بیشتر گریبان پیران سالخورده را می گرفت. آنها در هر مکانی در مسیر حرکت ایل می مردند همانجا بر فراز بلندای تلی او را به خاک می سپردند.

پس از خاکسپاری چند روز کوچ نمی کردند تا مراسم سوم و هفته ی مرده را برگزار کنند. پس از گذشت یکسال مراسمی برپا می کردند و همسایگان و اقوام را برای صرف ناهار و فاتحه خوانی دعوت می کردند. عزاداری ها تقریباً زود تمام می شد. ایلی ها می گفتند خاک مرده سرد است، مِهرش هم زود سرد می شود. اما هر سال که کوچ ایل از محل خاکسپاری مرده می گذشت همه بر قبر او حاضر می شدند و فاتحه می خواندند.

گور مردگان ایل دارای سنگ نوشته نبود. اما در بعضی مناطق مسیر حرکت ایل ها هنوز هم به سنگ قبرهایی برمی خوریم که شاید چندین قرن از تاریخ مرگ آن ها می گذرد.

خانواده ی فرد فوت شده هر سال در روز مرگ او مقداری خرما یا انجیر و غصبک بعنوان یابود و برای فاتحه خوانی در روز پنجشنبه بین همسایگان قسمت می کردند.

بعضی از مرده های ایلی چون قبرشان چپ راه است شاید فقط همان روز خاکسپاری کسان او قبرش را می بینند و او دیگر برای همیشه ی روزگار بدست فراموشی سپرده می شود. در صورت وقوع مرگ اقوام و کسان مرده تا یکسال جشن عروسی برپا نمی کند.

 

خوراکی ها

 

مردمان عشایر چون اغلب غذاهای طبیعی می خورند و تحرک دارد به بسیاری از بیماری های که مردمان شهر با آنها دست به گریبان هستند کمتر مبتلا می شوند.

خوراک غالب مردم عشایر نان گندم، برنج و فراورده های لبنی سالم و گوشت تازه ی شکار کوهستان ها یا گوشت گوسفندانی است که خود پرورش می دهند. مردمان ایل خودشان گندم می خرند و در آسیاب های آبی مسیر حرکت ایل به آرد تبدیل می کنند. این آردها چون سرشار از ویتامین سَبوس گندم است موجب سلامت آنها می شود.

زنان ایل هر روز یا یک روز در میان نان تازه محلی یا (تیری) می پزند. نان خورش یا (قاتق نان) آنها شیر، ماست، کره، دوغ، پنیر و روغن حیوانی سالم است. آنها چون افراد خانوار روزها مشغول و گرفتار امور بیرون از خانه هستند معمولاً شب ها برنج (پلو) می خورند. برنج خوراکی آنها حتماً با گوشت تازه ی بره یا کهره (بزغال) و شکار تهیه می شود.

مردم ایل از عید نوروز که بره ها و بزغاله چرایی می شوند روزی دو نوبت ظهر و عصر شیر گوسفندان را می دوشند و به ماست تبدیل می کنند. ساعتی بعد از نیمه های شب ماست ها را در مشک های قهوه ای رنگی که خودشان تهیه می کنند می ریزند و بر سه پایه ای بلند چوبین می بندند و آنقدر تکان می دهند تا ماست به دوغ و کره تبدیل شود. دوغ ها را می جوشانند تا سفت شود پس از آنها کشک درست می کردند. کره ها را در پوستی مخصوص نگه می دارند تا به اندازه ی کافی برسد. این کره ها را در دیگ های بزرگ مسی می ریزند و می جوشانند مقداری آرد گندم به آن اضافه می کنند تا دوغ ها را به خود جذب کند. سپس دیگ را از روی آتش برمی دارند تا به قول ایلی ها لا بگیرد. آنگاه روغن صاف را در خیگ های مخصوص نگهداری می کنند و در عرض سال به مصرف می رسانند. آن مقدار آردی که داخل کره های در حال جوشیدن ریخته بودند، را خوب می جوشانند تا قهوه ای رنگ شود که به آن «خُلاسه» می گویند. خلاسه خوراکی مقوی و اشتها آور است که آن را با کمی شیره ی انگور داخل می کنند و می خورند. از نیمه های تیر ماه که شیر گوسفندان سفت تر می شود از آنها پنیر درست می کنند و در خیگچه های مخصوص نگهداری و از اوایل پائیز تا اواخر زمستان به مصرف می رسانند. معمولاً خانوارها همیشه برای احتیاط و ضرورت نان و غذای آماده دارند تا اگر مهمانی سر زده وارد شود، زن خانوار شرمنده نباشد. اگر بر حسب اتفاق مهمانی بی موقع برسد مادر خانوار فوراً مقداری آرد به صورت خمیری روان و نه سفت آماده می کند تابه ی نان پزی را روی اجاق روشن داغ می کند مقداری از آن خمیر روان را (تقریباً به اندازۀ وسعت تابه) روی تابه ی داغ می ریزد. صبر می کند تا خوب سرخ و قهوه ای رنگ شود آن را برمی گرداند تا طرف دیگرش هم بپزد. به نسبت تعداد مهمان چندتایی از اینگونه نان که مردم ایلی به آن سوله می گویند آماده می کند.

سوله ها را روی هم در مجمعه ای بزرگ می گذارد روغن داغ کرده روی هر کدام از سوله ها می ریزد و مقداری شیره ی انگور به آن اضافه می کند این سوله ها غذایی بسیار مقوی، خوشمزه و اشتها آور است.

ماسینه: وقتی به نیمه های تیر ماه می رسند که دیگر باید شیرها را به پنیر تبدیل کنند تا نان خورش زمستانه ی خانوار آماده باشد. برای اینکه چند مدتی بی نان خورش نمانند ما در ایلی مقداری چیکه لوک در مشکی بزرگ می ریزد و به اندازه ی کافی دوغ و دیگر گیاهان خودروی طبیعی که زن ها خوب آن ها را می شناسند به آن می افزایند دهانش را محکم می بندند و حدود پانزده تا بیست روزی می گذراند تا به قول خودشان برسد یا (پرورده شود) به این قاتق نان ایلی ماسینه می گویند.

12
 

کالجوش: وقتی سحر هنگامان مادران و دختران ایلی ماست ها را در مشک های قهوه ای رنگ بزرگ می­ریزند و آن را آنقدر تکان می دهند تا به دوغ تبدیل شود و کره ی آن جدا گردد، روغن ها را در دیگ های بزرگ مسین می جوشانند تا تقریباً یک دوم ـــ آب آن بخار شود. چوپانان و داروغه ها و افرادی که می بایست صبح زود خانوار را ترک کنند مقداری از آن دوغ جوشیده را که به آن «دوراغ» می گویند در کاسه ای می ریزند و چند تا نان در آن تریت یا (تلیت) می کنند مقداری کره هم به آن اضافه می کنند و می خورند. نام صبحانه را کالجوش یا (کَله جوش) می گذارند.

شیر پلو: (تَه شیری) درست کردن این غذا عیناً مثل پختن پلو است منتها برای جوشاندن اولیه به جای آب از شیر استفاده می کنند. پس از آنکه برنج به اندازۀ کافی جوشید آن را در صافی (آش پلو) صاف می کنند. شیر جوشانده را به ماست تبدیل می کنند و برنج را دم می کنند فقط دقایقی قبل از آنکه آنرا برای خوردن از روی اجاق بردارند مقداری کره به اندازه چند گردو در چند جای مختلف آن می گذارند تا کره ها آب شود و با برنج مخلوط شود. غذایی است بسیار خوشمزه و مطبوع که نیازی به خورشِ گوشت ندارد.

شیر برنج: طرز تهیه ی این غذا عیناً مثل دمپخت یا (کَته) است مقداری لازم برنج خیس می کنند. پس از مدت لازم آن را با مقداری مناسب شیر، در قابلمه یا دیگبر می ریزند و به  قدر لازم می جوشانند سپس آن را با شعلۀ ملایم کمی دم می دهند. شیر برنج غذایی مقوی و زود هضم و برای رفع زکام و سرماخوردگی مصرف می شود.

کول یا کُماچ: در بعضی موارد پس از ریختن مقدار لازم نان نازک مقداری از خمیر باقی مانده را بصورت قرص های دایره مانند و تقریباً کلفت در می آورند روی تابه ی نان پزی آن را نیم پز می کنند بعد برای برشته شدن آن را زیر آتش های گل و خاکستر می گذارند تا قهوه ای و خال خالی شود بعد مصرف می کنند.

کاچی: در سال های خشکسالی یا به قول ایلی ها سال های قحطی چون به اندازۀ کافی غذاهای مناسب در دسترس نیست، زنان ایل مقداری شیر و آرد با هم مخلوط می کنند و می پزند تا کمی سفت شود تقریباً مثل فِرنی. به این نوع غذا کاچی می گویند که البته بیشتر در خانواده های کم بضاعت و فقیر مصرف دارد.

مردمان ایل ضرب المثلی هم دارند که می گویند: «کاچی بهتر از هیچی» یعنی آدمی وقتی چاره ای نداشت خوردن کاچی بهتر از گرسنگی کشیدن است.

مردمان ایلی بندگان قانع و سازگارند و زندگی ساده و بی هیاهو و بی غل و غش چادرنشینی را با هیچ زندگی عوض یا مقایسه نمی کنند. مردمانی خودکفا و صبور و پاک نیت هستند. آبرومندانه زندگی کردن آنها مایه ی افتخار آنهاست.
 

اعتقادات


مردمان چادرنشین بدان سبب که دور از ناهجاری های متداول در شهرها زندگی می کنند، مردمی ساده دل و خوش باور و بی تکلّف هستند. آنها دستورات دینی و آئین خداپرستی را با صفای دل با همان روش و روالی که سواد دارهاشان در کتاب های تعلیمات دینی خوانده اند یا بزرگان برایشان تعریف می کنند پذیرفته اند و انجام می دهند.

قسم دروغ نمی خورند. بعد از خدا و قرآن به اجاق که مظهر دین و خداپرستی اجداد باستانی آنهاست و نان و نمک قسم می خورند. در میان این مردم مثل همه جای دیگر یکسری باورها و پذیرفتنی ها وجود دارد که برایشان بصورت امور اعتقادی در آمده و جا افتاده و این مردم به آنها معتقدند و از آنها متابعت می کنند، اما این اعتقادات می تواند به علت دور ماندن از سواد و دیگر مسائل روز باشد.

در بین این مردم طلاق کمتر رخ می دهد یعنی آنها اعتقاد دارند و روی عقیده ی خود پا بر جا هستند که عروس با لباس سفید عروسی به خانه ی بخت یا (حجله) می آید باید با کفن سفید هم از خانه برود. در بیشتر موارد اگر یکی از دو دلداده به عللی از میان برود آن یکی دیگر پا بر دل خود می گذارد و تا پایان عمر تن به ازدواج نمی دهد.

روزهای قتل و عزاداری را نه با آب تابی که شهری ها عمل می کنند اما در نهایت صداقت و ایمان آن روزها را گرامی می دارند و در ماه های حرام، جشن و عروسی برپا نمی کنند.

در مسیرهای حرکت ایل ها از زمان های دور درختانی هستند که حالتی قداست گونه به خود گرفته اند. مردم آنها را «پیر جِلّی» می گویند. به این معنا که اگر زن یا دختری حاجتی داشته باشد آرزوی خود را در گوش برگ های آن زمزمه می کند سپس تکه ای از پارچه ی لباس خود را به شاخه ی آن گره
می­زند به این امید و اعتقاد که خداوند بدین وسیله آرزوی او را برآورده خواهد کرد.

آنها به سعد و نحس بودن اعتقاد دارند مثلاً روزهای بیست و یکم ماه اصلاً بار و کوچ نمی کنند. اگر بخواهند به مسافرت بروند هرگز به طرفی که به نظر خودشان «سِتار» دارد قدم نمی گذارند. بهترین زمان برای مسافرت را روزهای دهم، بیستم و سی­ام هر ماه می دانند که اصلاً هیچ سمتی سِتار نیست.

در ازدواج ها بیشترین دغدغه و فکر خود را متوجه چگونگی زندگی مادر دختر یا پسر می کنند. می گویند باید بدانیم که این عروس یا داماد در دامان چه کسی شیر خورده و بزرگ شده زیرا تمام خصوصیات اخلاقی مادر بهره ای است که در دامن فرزند بخصوص دختر او نهاده می شود. چگونگی زندگی، اخلاق، روحیات و شخصیت دایی طرف مقابل را خیلی حساس و تعیین کننده می دانند. مثلاً می گویند که: «خواهر زاده به خالو می بَرَد.»

اگر از خانواده ای زن گرفتند، دختر خود را به پسر آن خانواده هر چند هم رشید و دلاور و ثروتمند باشد، شوهر نمی دهند و می گویند که: «گو به گو به ما نمی آید»  گاو به گاو برای ما پیامد خوب ندارد.

پسر را روشن نگه دارنده ی اجاق پدر می دانند. اگر کسی پسری نداشته باشد می گویند اجاقش کور است.

پیران و سالخوردگان ایل با اعتقادی خالص و کامل فال نخود می زنند و بسیار هم به نتایج ی آن اعتقاد دارند. نود عدد نخود روی پشت غربال می گذارند صاحب فال نیت می کند و فال گیر چشم بسته دعایی می خواند و نخودها را به سه قسمت می کند. آنگاه به ترتیب از قسمت 4 عدد نخود جدا می کند تا آخرین قسمت نخودهای به جا مانده منظور از فال را بیان می کند. مثلاً بهترین جواب آن است که از نخودها 2 تا و 3 تا و 4 تا به جا بماند آنگاه می گویند:

«چهار و سه و دو آمد به فالم/ امیر المؤمنین حایل[2] کارم»

این مردم به جن و پری اعتقاد دارند و یکی از دغده های خاطر آنها اینست که هنگام زایمان دیوی به نام «آل» می آید و جگر زن زائو را می برد. اگر او جگر را در آب رودخانه بیندازد مرگ زائو حتمی است و می گویند او را آل برده، به همین سبب هنگام زایمانِ زن ها، صاحب خانوار بر اسبی سوار می شود و به هر سوی تاخت می کند و تیرهای هوایی شلیک می کند تا مثلاً آل را بترساند و از نزدیک شدن برحذر دارد.

اگر در هنگام حرکت به طرف کسی عطسه کند (صبر بدهد) فرد مسافر چند دقیقه ای می ایستد و سوره ی الحمد و قل هوالله را می خواند، بعد حرکت می کند. اما اگر دو تا عطسه کند می گویند پای صبر شکست و بلافاصله حرکت می کنند.

اگر در هنگان نان پختن تکه ای از خمیر نان جدا شود و هنگام چای خوردن قند از دست صاحب خانه در استکان چای بیفتد می گویند مهمان راه دور خواهد آمد.

عصر روز عروسی که می خواهند عروس را به حجله ببرند اولاً باید قبل از غروب آفتاب باشد تا عروس با نور و روشنایی زندگی خود را آغاز کند. دوم اینکه پسر بچه ای پشت سر عروس بر ترک اسب او سوار می کنند به این امید و اعتقاد که بچه ی اولش پسر باشد، زیرا عقیده دارند که پسر اجاق خانوار را روشن و اسم ما را زنده نگه می دارد.

مثلاً اگر شب که گله از چرا برای استراحت به میان سیاه چادرها یا (قاش) می آید اگر گوسفندی گم شده باشد، تیغه ی چاقویی را باز نگه می دارند سوره های چهار قُل را می خوانند و به تیغه ی چاقو فوت می کنند و سپس آن را می بندند و می گویند دهان جانوران درنده را بستیم و قفل کردیم تا گوسفند را فردا سالم پیدا کنند.

هنگام زردی غروب آفتاب نه از خانه ی کسی آتش می آورند و نه کاسه ای ماست به کسی یا همسایه ای قرض می دهند. می گویند اگر این کار را بکنیم برکت از خانه مان می رود.

اگر زن حامله تفنگ و مار به خواب ببیند فرزندش حتماً پسر خواهد بود. کشتن مار در خواب علامت نابودی دشمن است.

قابله های ایلی همیشه مقداری زهره خشک کرده ی گرگ با خود دارند وقتی می خواهد کام نوزاد را بردارد انگشت خود را به زهره ی گرگ آغشته می کند به این دلیل که نوزاد باید با جرأت باشد.

اگر دختری مدتی از زمان شوهر کردنش بگذرد و خواستگاری نداشته باشد می گویند بخت او را بسته اند. او باید بدون اینکه کسی بفهمد خود را در آب اولین باران سال بشوید تا بختش باز شود و برایش خواستگار بیاید.

یا مثلاً اگر میرشکاری چند نوبت نتوانند شکار بزند می گویند او را تیربست کرده اند. او وقتی که می خواهد به شکار برود باید تفنگ خود را پر کند و از دامن پیراهن دختر بکری بیرون آورد و به شکار برود تا به این وسیله طلسم تیربست او باطل شود.

در عرف ایل دستمال سر (سر بند) زن ایل پیام عشق اوست هنگام فوت و خاکسپاری باید سربند او را با خودش در خاک گور بگذارند تا پیغام عشق او را افسانه ی شیرین عشق را برای همیشه ی دنیای خدا در گوش او زمزمه کند.

ازدواج و مراسم عقد و عروسی

 در روزگاران قدیم در ایل ها والدین بخصوص پدرها صاحب اختیار بودند. پسران تا حدودی اما دختران اصلاً حق انتخاب و چون و چرا نداشته اند. مردمان ایل در آن ایام بر اساس باورها  و تجربیات خود عمل می کردند.

مسئله­ی خون و همخونی اصلاً معنایی نداشت. مثلاً آنها می گفتند: «خوبت را به غیر نده که حیف است و بدت را هم به غیر نده که عیب است» یا می گفتند: «هر کس نان دارد، سفره ی خالی و شکم گرسنه هم دارد.» منظور از زنان و دختر پر ابهت و شایسته، سفره و شکم گرسنه منظور جوانان زرنگ و کارآمد و آماده ی ازدواج است.

مثلاً آنها وصلت را وصله می دانند ناهمگون و ناجورش را نمی پسندند وقتی مسئله ی خواستگاری پیش می آید قبل از هر چیز شایستگی و وضع اخلاق و رفتار مادر دختر و پسر را کاملاً در نظر می گیرند و می گویند کُره را باید پای مادیان گرفت.

وقتی پدر و مادر و یکی دو نفر مردان صاحب نام برای خواستگاری می روند خانواده ی دختر اگر مایل به آن ازدواج باشد می گویند دو سه ماهی فرصت می خواهیم. اگر قسمت و تقدیر باشد ما قسمت بُر نیستیم. ولی اگر مایل و راضی با آن ازدواج نباشند می گویند قدمتان بر چشم اما شکار شما به کوهِ ما نیست.

در بین مردم چادرنشین بیشتر ازدواج ها فامیلی است. زیرا آنها باور دارند که: «وصلت با خودی معامله با غیر.»

ازدواج های برون طایفه ای هم هست منتها به سبب چشم هم چشمی ها خیلی گران تمام می شود. از یک سو ممکن سبب همخونی و دوستی بشود اما از سوی دیگر موجبی برای دعواها و کشمکش ها و در مواردی قتل و غارت ها را به دنبال خواهد داشت.

خانواده ی عروس تعدادی گوسفند یا اسب و شتر و گاهی مبلغی پول به عنوان باشلق از خانواده ی داماد می گیرند که آن را برای تهیه ی جهیزیه ی عروس خرج می کنند و هر مقدار که بماند پس از جشن پاگشا یا (پا واکنی) به عروس هدیه می شود.

بعضی موارد خویشاوندان نزدیک به خصوص خواهر، برادرها وقتی خداوند دختری به آنها عطا می کند، پسر کوچکی از کسان خود را می آورند و ناف نوزاد را که قابله می برد خون ناف را روی پای پسرک می ریزند و می گویند این ها ناف بران هم و نامزد هم هستند که آنها در آینده با هم ازدواج کنند.

برای خواندن خطبه ی عقد یا به شهرها و روستاهای مسیر حرکت ایل مراجعه می کنند یا مکتبدار و ملّای ایلی این وظیفه را انجام می دهد. با هم بودن پسر و دختر پس از مراسم نامزدی قدغن است و آنها حق ندارند با هم باشند.

آنها روز عروسی را با توجه به وضع ستارگان آن چنان که خود می دانند و به قول آنها سعد و نحس بودن، در نظر می گیرند.

صبح روز عروسی چند نفر جوان از خانواده ی داماد سوار بر اسب برای دعوت اقوام و آشنایان می روند. مهمانان فقط برای صرف ناهار دعوت
می شوند. آنها هر چند خانوار همسایه یا «بَیله خانه» یک گوسفند به عنوان هدیه عروسی می آورند. پس از صرف ناهار و چای و ایجاد آمادگی خانواده­ی عروس، عروس پس از لباس پوشیدن سه بار دور اجاق خانواده که مظهر قداست دینی ایرانیان باستان است، طواف می کند پشت اجاق زانو می زند و به آن قسم می خورد که برای همیشه عمر، صفا، صداقت، پاکی و راستی را که بنیاد فرهنگ ایل است محترم بشمارد و رسومات ایل را محترم بدارد.

وقتی عروس را بر اسب سوار می کنند که به سوی خانه ی داماد یا حجله ببرند پسرکی پشت سر عروس بر ترک اسب او می نشانند به این امید و عقیده که فرزند اول آن ها پسر باشد. زیرا آنها معتقدند که پسر موجب روشنی اجاق پدر و زنده ماندن نام مادر است.

عروس را باید قبل از غروب آفتاب همراه نور و روشنی به حجله ببرند. داماد در حالیکه یک عدد نارنج یا پرتقال یا سیب سرخ در دست دارد به استقبال عروس می آید. دستی به پیشانی اسب عروس می کشد. نارنج را به سینه ی عروس می زند و با سرعت به سوی حجله می رود. کسان عروس به صورت شوخی – جدی او را دنبال می کنند و اگر به او برسند با ترکه ای که در دست دارند او را ملایم می زنند وقتی داماد به حجله رسید در امان است و منتظر عروس می ماند.

اولین شب زندگی مشترک وقتی داماد بکارت عروس را برمی دارد باید خون حاصل از زایل شدن بکارت را روی دستمال سفیدی که به آن دستمال روسفیدی عروس می گویند بریزد تا فردا در حجله به همه ی زنان و دختران دم بخت نشان دهند و این سند مبرایی و شرافت عروس است.

در ضمن همان شب داماد با تفنگی که در حجله دارد سه تیر هوایی شلیک می کند که به قول ایلی ها پیام خانه دار شدن عروس و داماد است. شلیک این سه تیر نشانۀ عقیده و احترام به سه اصل کردار نیک، پندار نیک، گفتار نیک دین باستانی ایران و یادواره سه اصل دینی اسلام: توحید، نبوت و معاد است. مادر عروس وظیفه دارد قبل از آنکه دخترش را برای رفتن به سوی حجله بر اسب سوار کنند مقداری حلوای آرد و روغن و خرما و به اندازه ی کافی نان به کمر دخترش ببندد تا او با سفره ی پر به خانه ی بخت برود. به این اعتقاد که او در زندگی همیشه سفره اش پر و به روی مهمان باز باشد. همه ی دختران دم بخت باید مقداری از این نان و حلوا را گیر بیاورند و بخورند به این امید که آنها هم به زودی به خانه ی بخت بروند.

فردای آن شب همه ی زنان و دختران دم بخت آن فوج خانه برای تبریک گفتن بدون حضور هیچ مردی حتی داماد به حجله عروس می روند. مادر عروس دستمال روسفیدی دخترش را در معرض دید همه می گیرد و به آنها نشان می دهد تا همگان صحت شرافتمندانه ی عروس را ببینند و تأکید کنند. هر کدام از این زنان همسایه به اندازه ی وسع خود هدیه ای به عنوان سپاس به عروس
می دهند.

عروس تا قبل از مراسم پاگشا یا (پاواکنی) که جشن مهمانی آنرا
خانواده­ی عروس بر پا می دارند، عروس حق ندارد مگر به ضرورت از حجله پا بیرون بگذارد. این عمل بدان معناست که عروس برای همیشۀ عمر حق ندارد پای از حریم عزت خانواده و انسانیت بیرون بگذارد.

پس از مراسم پاگشا که عروس و داماد و خانواده ی داماد برای مهمانی به خانه ی پدر عروس دعوت می شوند، عروس و داماد حق دارند به خانه ی هر یک از اقوام که دعوت بشوند بروند و بدین گونه زندگی مشترک و آزاد آنها شروع می شود.



مهارت ها و صنایع دستی

 

مردمان ایل چون غالباً از مهارت ها و امکانات زندگی شهرها و حتی روستاها به دور و محرومند و از سوی دیگر می بایست خودشان بسیاری از امکانات زندگی را فراهم آورند از این رو بسیاری مهارت ها و صنایع را خودشان به وجود می آورند.

مثلاً چون ایلی ها معمولاً از دارو و درمان و دکتر محرومند بسیاری از بیماری ها را بر اساس تجربیات مداوا می کنند. مثلاً بین آنها افرادی هستند که از تحصیل کرده های شهری بهتر  و اصولی تر شکستگی های بدنی و استخوانی را بهبود می بخشند یا خیلی ها هستند که قوری های شکسته را با چنان مهارتی ترمیم و به قول ایلی ها «گنگو» می کنند که در شهرها مانندش را نمی توان یافت. آنها پای افزارهای خود را خود وصله می کنند. یا مثالً اگر سر کسی دچار شکستگی و خون ریزی شدید باشد با به کارگیری مقداری زهرۀ کفتار آن خیلی زود معالجه می کنند. زیرا زهرۀ کفتار از هر نوع دارویی برای بند آوردن خون مفیدتر است.

صنایع دستی آنها مثل قالی، گلیم، جاجیم، خورجین های قالی، خورجین های نقش، جعبه دان، نمکدان، قاشق دان و دالی به وسیله ی زنان و دختران ایلی بافته می شود. هر طایفه برای بافتن این وسایل نقش و نگار مخصوص به خود دارند که با نقش ها و نقشه های طوایف دیگر فرق می کند. به نقش و نگار قالی ها (حور) می گویند.

بافتن و تهیه ی سیاه چادرها و بندهای مخصوص آن و جُل اسب ها و شترها و تزئینات مربوط به آنها از ذوق و سلیقه ی منحصر به فرد زنان ایلی سرچشمه می گیرد.

جوال ها و خوره های مخصوص نگهداری آرد و برنج و توآرهای مخصوص نگهداری پشم و ریسمان ها را نیز زنان ایل تهیه می کنند.

 
وسایل مورد نیاز زندگی روزمرۀ ایل

 
مردمان ایل بسیاری از وسایل مورد نیاز زندگی روزانه ی ایلی را خودشان تهیه می کنند یا می سازند. وسایل ضروری و هر روزه ی آنها عبارتست از:

تیشه، تیشه تیز، تبر، میخ کوب، جوقن چوبی، مشک آبی، مشک دوغی، پَرّه ی پشم ریسی، دوک، کرکیت قالی بافی، تیر نان پزی، نان گردان، کفگیر، کتری های مسی برای آب جوش کردن، مجمعۀ غذاخوری، قوری، استکان و نعلبکی، جوالدوز، سوزن و درفش برای وصله کردن ملکی (گیوه)، دو کارد برای پشم چینی، میش بند، کوکَن برای بستن بره ها و بزغاله ها (کهره ها)، آگال (زانو بند شتر)، جُل اسب و شتر، سه پایه ی آهنی، سه پایۀ بلند چوبی برای مشک زدن، سفرۀ نان پزی، لگن مسی برای خمیر کردن، راحتی (قیف بزرگ چوبی برای ریختن ماست ها در مشک)، آبگردان، چوبدست چوپانان یا «کلّاک»، شش پَر، چماق، دم گاوی، افسار برای اسب ها، نعل اسب، عرق گیر، زین، دهنه، اره برای بریدن درخت، نمد برای چوپانان و داروغه ها، عبا نمد برای صاحب خانوار، خورجینِ آبکش و ...

 


مراسم و جشن ها


یکی از مراسم رایج در ایل جشن چِلّه به در است، یعنی آنها وقتی چهل و پنج روز از زمستان گذشت و به قول ایلی ها زمین نفس تازه کشید از یورت زمستانه به محلی مناسب تر تغییر مکان می دهند.

مراسم طلب باران یا کوسه گلین:

روش برگزاری این جشن بدین گونه است که جمعی از جوانان پس از صرف شام در تاریکی شب یکی از افراد به شکل و فرمی لباس می پوشند که به صورت یک هیولا جلوه کند. پشت سر او به راه می افتند و به خانه های همسایگان دور و نزدیک می روند و بند چادرها را محکم تکان می دهند و مرد هیولا شکل با آن صورت سیاه کرده با صدایی خشن می گوید: «کوسه گلین هستم، باران آوردم.» یا «شاخ زرین – شیرینی می خوام»، صاحب خانه مقداری قند و چای با خرما و غصبک به آنها می دهند. بعضی خانوارها به آنها آرد می دهند، پس از آنکه همه ی خانه ها را دیدند در گوشه ای آتش روشن می کنند و چای درست می کنند و می خورند. یکی از آنها که سر رشته دارد آردها را خمیر می کند و روی همان آتش کماچ درست می کند. فرد کماچ پز بی آنکه کسی متوجه شود مقداری سنگ ریزه های کوچک داخل خمیر می ریزد و کماچ ها را می پزد.

به هر دو نفر یک قرص نان یا کماچ می دهند و آنها شروع می کنند به خوردن کماچ ها. سنگ ریزه زیر دندان هر کس رفت رفیق بغل دستی به همه می گوید، «او را می آورند و مرد هیولایی او را کف پایی می زند تا التماس کند و برای باریدن باران به درگاه خدا دعا کند و به این شکل مراسم پایان می گیرد و مردم ساده دل و بی ریا فردای آن شب شاهد بارندگی هستند.

 
عید نوروز

 
عید نوروز جشنی باستانی است که یادگار اجداد و پدران ما ایرانیان است. مردم ایلی نیز این روز را جشن می گیرند. یک روز قبل از عید که به آن روز عرفه می گویند مقداری حلوا با آرد و روغن و خرما و داروهای کوهی درست می کنند و به نام خیرات بین همسایگان تقسیم می کنند. همچنین هر خانوار یک قابلمه یا (دیگبر) پر از شیر برنج درست می کند و بین همۀ خانوارهای همسایه بخصوص افراد کم بضاعت تقسیم می کنند.

دست ها و پاهای دختران و کودکان را حنا می بندند تا روز عید رنگین باشند.

اگر خانواده ای عزادار و مشکی پوش باشد همسایه ها به دیدن آنها می روند و با احترام لباس مشکی را از تن آنها بیرون می آورند و لباس های معمولی به آنها می پوشانند و موجب شادی آنها و فراموش کردن غم آنها می شوند.

مردمان هر خانوار شب عید را همه دور هم و در کمال شادی شام می خورند. اگر همسایۀ کم بضاعتی داشته باشند مقداری برنج و گوشت به آنها می دهند تا شب عید را شادمان باشند و دور هم و با هم غذا بخورند.

 

درختان و گیاهان

 
مردمان ایل چون در دامان طبیعت زندگی می کنند در مسیرهای قشلاق و ییلاق درختان و گیاهانی می شناسند و از آنها استفاده می کنند که مردمان شهری هرگز حتی اسم آنها را هم نشنیده اند.

این درختان و گیاهان که بعضی از آنها خواص دارویی بی نظیری دارند و مردمان ایل از آنها استفاده می کنند عبارتند از:

بنه، بادام، کلخُنگ، ارژن، تنگیس  یا چالی، آلوچوب، کهکُم، انجیر، کِلک، جاشیر، کماح، مخلصه، مختصلات، گل باده، درمنه، ذول، چویل، کنگر، بُل حر، انقوزه، قارچ، دُنبَل، حکال، بابونه، زیره کوهی، تُرشک، کاسنی، خار پیرزن، شاه تره، جوخوار، انزروت، کُپ، کُروت، بادآورد، چَلپه، اگول، محک، گل اردونه، گز، قِنترقَه، قازیاقو، کاده، مُور، خار زرد، گَوَن، گونه، خار شُتُر، سَلمه، لَپّو، راجونه، سگ چُر، هندونه گرگی، سیرموک، بن سرخ، اَرپه، بارهنگ، توله، شیر پازن، تُلّو، دُمِ اسبی، بَلقَس، خارِ شکروک، بِرنجاس، شیر شیروک، اودی، خافور، لُمّون، نَی، کاسنی، خلیلوک، کُنار (سِدر)، ری مَلِک، پیدونه، چَتیک و ...

 

ادامه :

بخش اول


بخش سوم


تاریخ آخرین تغییر:       2705

 

به اشتراک گذاری این صفحه

 

 ارسال به کلوب  

      



 
گزارش تصویری

همه گزارش های تصویری

سال 97سال حمایت از کالای ایرانی
اخبار پر بازدید رسانه ها
ورود خبرنگاران
نام کاربری
کلمه عبور

جستجو
 

 



Care for design - jQuery : Plugin tytabs
  • همه عناوین
  • پر بازدید
  • ویژه
  • اخبار جهاد کشاورزی مرودشت
  • کدام مسئولان فارس در پاسخ به سؤال «فرزندت کجاست» سکوت کردند؟
  • هیچ دولتی بدون پشتوانه وکمک مردم موفق نخواهد بود/آب آشامیدنی را یکی از مشکلات جدی مرودشت است
  • معاون فرماندار و بخشدار مرکزی مرودشت فارس دستگیر شدند
  • گزارش تصویری؛ بهره برداری از ۶۷ طرح عمرانی در مرودشت با حضور استاندار فارس
  • افتتاح طرح های عمرانی بخش سیدان
  • افتتاح طرح‌های هفته دولت در مرودشت
  • کشف انبار احتکار لوازم خانگی در مرودشت
  • بسته‌های مهربانی برای نیازمندان مرودشتی
  • غدیر در کلام و سیره اهل بیت علیهم‌السلام/ ماجرای عنایت حضرت به مردی که خود را وقف ثبت غدیر کرد
  • آغاز فعالیت سایت گیاهان دارویی در مرودشت
  • تخت جمشید، هیات امنا می خواهد
  • وزنه‌بردار مرودشتی در اردوی تیم ملی نوجوانان
  • کاهش ورودی آب به سد درودزن امسال بی سابقه است
  • پاداش به «سوت زنان»/ ۵درصد مبلغ فساد به افشاکنندگان اختصاص می یابد
  • مرمت پل خان به شرط تخصیص ۱.۵ میلیارد اعتبار
  • مقایسه عوارض زایمان به روش طبیعی و سزارین
  • اگر به رانندگان توجه نکنیم به اقتصاد کشور خیانت کرده ایم
  • تجلیل از خبرنگاران مرودشت توسط نماینده مردم در مجلس
  • تجلیل از خبرنگاران توسط نماینده مجلس
  • دستگاه قضائی بدون ملاحظه با مفسدان اقتصادی برخورد کند
  • بازدید مدیرکل برنامه‌ریزی معاون رییس‌ جمهور در امور زنان و خانواده از فعالیت سهامداران صندوق زنان مرودشت
  • برومندی: تعیین سهم کشورها در کنوانسیون رژیم حقوقی دریای‌خزر مورد بحث نبود/ لزوم عبور توافقات این کنوانسیون از کانال مجلس
  • عراق کمک‌های مستشاری ایران را از یاد نبرد/ درخواست‌های آمریکا برای اجرای تحریم علیه ایران غیرقانونی است
  • ۸ میلیارد لوازم آرایشی به بازار نرسید
  • بازیکن مرودشتی در دسته دوم انگلیس
  • خبرنگاران زبان گویای مردم هستند.
  • طلب 25 میلیاردی بیمارستان مرودشت از بیمه ها
  • نتیجه ربا و رباخواری قانونمند
  • حمله خرس قهوه‌ای به یکی از اهالی روستای کندازی مرودشت
  • خرید تضمینی۳۰ هزار تن دانه روغنی کلزا در فارس
  • چاه‌های غیر مجاز مرودشت با حکم قضایی مسدود می‌شود
  • تغییر الگوی کشت در کاهش مشکل خشکسالی موثر است
  • آنچه از رییس جمهور آلمان آموختم
  • معامله بر سر انتخاب شهردار توسط اعضای شورای شهر
  • افتتاح سایت تخصصی آموزش صنعت برق در مرکز آموزش فنی و حرفه ای شهرستان مرودشت
  • تشییع پیکر پدر شهیدان مسعود و حمید خالدی در مرودشت
  • افتتاح خانه بهداشت روستای مقصود آباد
  • گفتگو با سرمربی تیم سپاهان مرودشت
  • برگزاری مانور اسکان اضطراری در مرودشت
  • گلستان فاروق فاتح دربی مرودشت
  • معاون غذا و دارو شهرستان مرودشت از اهدای 540 تخته پتو به مردم زلزله زده غرب کشور خبر داد.
  • کارگروه اشتغال و سرمایه گزارى شهرستان مرودشت برگزار شد.
  • امریکایی ها به دلیل اینکه تاکنون از نهادهای نظامی ما سیلی خورده است انان را تروریسم معرفی می کند
  • نگاه ویژه به مساله فرهنگ دتوسط شهرداری
  • امریکایی ها به دنبال برهم زدن فضای وحدت ما درکشور وایجاد حاکمیت دوگانه درون نظام هستند.
  • از ما است که بر ما است
  • تعامل بین انجمن های هنری شهرستان میبایست در اولویت کار ما باشد
  • برگزاری اولین کمیته درآمد زایی شهرداری مرودشت
  • دانشگاه آزاد نمونه موفق اجرای اقتصاد مقاومتی است
  • چگونه می¬¬توانیم از آسیب ‌پذيري فرزندانمان در فضای مجازی پیشگیری کنیم؟
  • نابودی ۹ هکتار از مراتع مرودشت
  • امام جمعه مرودشت: نذورات محرم در اختیار نیازمندان قرار گیرد
  • نخستین سوگواره عکس عاشورایی شهرستان مرودشت
  • جلسه تودیع و معارفه رئیس اداره امور عشایرشهرستان مرودشت برگزار شد.
  • طرح الحاق توریستی شهرک مهدیه در دستور کار قرار دارد/ ورودی‌های مرودشت ساماندهی می‌شوند
  • پاسخ های فرماندار مرودشت به سوالات همشهریان
  • ضعف شدید مرودشت در تربیت قرآن آموز
  • پیکر پدر شهید بهمنی در سیدان تشییع و به خاک سپرده شد.
  • گزارش تصویری: اولین جشنواره ایل باسری
  • حس لطیف مادری در پرندگان؛ ۲۰ عکسی که حالتان را خوش می‌کند
  • درنگی بر زندگی محسن آزمایش بنیانگذار کارخانه آزمایش
  • کد جدید تلفن ثابت شهر مرودشت ، بخش ها و روستاهای آن
  • تصویر: محمود زارع قهرمان مرودشتی پرورش اندام کشور
  • تاریخچه­ پیدایش ایل باصری
  • پاسخ های شهردار مرودشت به پرسشهای کاربران مرودشت آنلاین
  • گزارش مرودشت آنلاین از وضعیت مسکن مهر مرودشت +تصاویر
  • شما در انتخابات هفتم اسفند به کدام کاندیدا رأی می دهید؟ + نتیجه نهایی
  • حسن شبانپور رئیس یک شرکت تابعه وزارت نفت شد
  • ثبت نام 51 داوطلب در حوزه انتخابیه مرودشت،ارسنجان وپاسارگاد + سوابق کاندیداها و تصاویر+اصلاحیه
  • نتايج آراء انتخابات شوراي اسلامي شهر و مجلس خبرگان در شهرستان مرودشت
  • گزارشی از وضعیت بیمارستان مرودشت و ماجراهایش
  • نقدی برجلسات مهندس محمد مهدی برومندی
  • درباره موسيقي محلي مرودشت و فارس- گفتگو با جهانپور همایون
  • عکس های قدیمی - اولین های ایران
  • گفتگو با علی میرزا استواری، پرافتخارترین فوتبالیست مرودشتی
  • ما همه کردیم کار خویش را - ای بزرگ اخر بجنبان ریش را!
  • مصاحبه با 3 عضو شورای شهر مرودشت
  • مصاحبه ای با قهرمان مرودشتی پاورلیفتینگ آسیا
  • پتروشیمی شیراز و نابودی محیط زیست مرودشت!
  • گفتگو با دانشمند مرودشتی راضیه دیندارلو
  • پخش گزارشی کوتاه از وضعیت دانش آموزان سوخته در آتش مدرسه درودزن
  • تکواندوکاران واحد مرودشت باکسب 8مدال در8وزن قهرمان شدند
  • تاسيس حوزه علميه خواهران در مرودشت
  • آهنگ زیبای یار مرودشتی
  • توزيع 20 هزار نهال درخت در مرودشت
  • نتیجه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در مرودشت
  • مصاحبه با رئیس تربیت بدنی شهرستان مرودشت
  • شماره 177 نشریه مرودشت
  • كاشت ذرت در 10 هزار هكتار از مزارع مرودشت به پايان رسيد
  • بحران فرهنگی و یا فرهنگ بحرانی!!!
  • شهرمن مرودشت
  • اولین همایش روانشناسی کودک و نوجوان
  • خاطرات یک مرودشتی ساکن سوئد- قسمت اول
  • ساخت مستند دکتر خدادوست در تخت جمشید مرودشت
  • ثبت نام چهار کاندیدای انتخابات مجلس در حوزه مرودشت، ارسنجان و پاسارگاد+عکس و اسامی
  • فراخوان مسابقه طراحي المان و تنديس شهري
  • مصاحبه با فرمانده نیروی انتظامی شهرستان مرودشت، سرهنگ ارشادی
  • خاطرات یک مرودشتی ساکن سوئد_ قسمت دوّم
  • مسائلی پیرامون فرهنگ مرودشتی
  • منتخب اول مرودشت: ديواري بين عشاير و غير عشاير نكشيد
  • پیشینه و روند شکل گیری شهر مرودشت
  • عنوان تکنیکی ترین بازیکن به والیبالیست مرودشتی رسید
  • دانش‌آموزان سوخته درودزن هنوز ديه نگرفته‌اند
  • امام جمعه مرودشت از فعالیت های آموزش وپرورش در خصوص گسترش فرهنگ نماز تشکر کرد
  • خانه فرهنگ مرودشت در یک نگاه
  • تحلیل شاخص ها و تعیین سیاست های راهبردی آموزش و پرورش مرودشت
  • جذب اعتبار به منطقه گردشگري دشتك
  • چه کسی شهردار مرودشت خواهد شد
  • اسامی نهائی نامزدهای انتخابات مجلس نهم در مرودشت
  • سیستم نوبت دهی مکانیزه درمانگاه خاتم الانبیا مرودشت
  • دانش آموختگان واحد مرودشت شانزدهمین دوره فارغ التحصیلی راجشن گرفتند.
  • ذخیره سد درودزن و ۴ سد دیگر فارس‏‏، روند منفی دارد
  • تقبل هزینه ساخت 9 پروژه آموزشی ، ورزشی و فرهنگی
  • مصاحبه با مهدی توکلی مدیر وبلاگ صبح فردوسی مرودشت
  • برگزاري كشوري همايش شعر مادر
  • تخت جمشید از نگاهی دیگر
  • تجلیل از خبرنگاران شهرستان مرودشت توسط شهرداری شورای شهر و دفتر امام جمعه
  • اسامی نامزدهای تأیید و ردصلاحیت‌ شده حوزه انتخابیه مرودشت، ارسنجان و پاسارگاد
  • ابراهیمی اولین بخشدار بخش کر شد
  • فرماندار مرودشت با خانواده های شهدای روستای فتوح آباد رامجرد دیدار کرد
  • صدای دلنشین وخاطره انگیز کارخانه قند مرودشت
  • افتتاح مركز بهداشتي درماني روستاي گرم آباد ( بصيرت ) مرودشت
  • سيستم تأسيسات هوشمند دوگانه سوز زندان مرودشت افتتاح شد
  • مصاحبه ایی کوتاه با یکی از رزمی کاران مرودشتی
  • پرورش ماهي همزمان با كشاورزي در مرودشت
  • مقدمات ساخت بزرگترين شهربازي مرودشت فراهم شد
  • یه روز قیر نیست، یه روز قیرکار نیست.......!
  • توسعه دانايي هدف تمام كشورها و ملت‌هاست
  • محور شهداي گمنام ـ درودزن چهاربانده مي‌شود
  • بازدید مدیر کل دفتر جذب هیئت علمی وزارت علوم و فناوری از تخت جمشید
  • بقای گیاهی در مزارع،ثروتی که سوزانده می شوند
  • رهاسازي آب سد درودزن براي كشاورزان مرودشت
  • فرماندار مرودشت: تامین رفاه و آسایش مردم وظیفه اصلی ما است
  • کشف شواهدی از دوره اشکانی- ساسانی در اشکفت بادامی
  • «قند مرودشت» دو درصد فروش سالانه را پوشش داد
  • تأسيس مدرسه تيزهوشان در مرودشت
  • دانشگاه آزاد مرودشت رتبه نخست را كسب كرد
  • دیدار پرسنل اداره راه و ترابری شهرستان مرودشت به مناسبت هفته راهداری و حمل و نقل با امام جمعه
  • دانشجوی مبتکر واحد مرودشت موفق به ساخت دیگ بخار با استفاده از تکنولوژی نانو شد
  • تقویت و فعال شدن 15 شبکه تلويزیونی تا چند ماه آینده در مرودشت
  • برپائی 20 کلاس قرآنی در مهد قرآن امام خمینی مرودشت
  • نصب اولين راکتورسنتز پتروشیمی شهدای مرودشت
  • "آيا متوليان راه‌آهن اصفهان ـ فارس سه هزاره سلوک معنوي ايرانيان را مي‌شکنند؟"
  • رئيس حوزه قضايي و دادستان جديد مرودشت معرفي شدند
  • همایش بین‌المللی گردشگری مرودشت پایان یافت
  • پاسخهای مهندس قبادی به سوالات انتخاباتی مرودشت آنلاین
  • رکورد تولید چغندر قند کشور در مرودشت شکسته شد
  • مرودشتی ها یک‌صدا به میدان آمدند
  • بزرگداشت روز وحدت حوزه ودانشگاه در دانشگاه آزاد اسلامي واحد مرودشت
  • روستايي با قدمت افزون بر هفت هزار سال در مرودشت فارس كشف شد
  • سخنرانی مهندس برومندی در جمع مردم مرودشت
  • آسمان خاکستری مرودشت
  • آغاز كاوش‌هاي جديد تپه 8300 ساله ميانرود
  • آمادگي مرودشت براي استقبال از مهمانان نوروزي
  • ساماندهي 5800 وانت‌بار در مرودشت
  • كشف قرص روانگردان و رد رشوه مأموران در مرودشت
  • هفتمین کوهی
  • برگزاري مسابقات اذان و مديحه‌سرايي و قرآن
  • روزی را به عنوان روز مرودشت در تقویم سالانه مشخص می کنیم
  • هیچ دولتی بدون پشتوانه وکمک مردم موفق نخواهد بود/آب آشامیدنی را یکی از مشکلات جدی مرودشت است
  • معاون فرماندار و بخشدار مرکزی مرودشت فارس دستگیر شدند
  • گزارش تصویری؛ بهره برداری از ۶۷ طرح عمرانی در مرودشت با حضور استاندار فارس
  • غدیر در کلام و سیره اهل بیت علیهم‌السلام/ ماجرای عنایت حضرت به مردی که خود را وقف ثبت غدیر کرد
  • پاداش به «سوت زنان»/ ۵درصد مبلغ فساد به افشاکنندگان اختصاص می یابد
  • مرمت پل خان به شرط تخصیص ۱.۵ میلیارد اعتبار
  • اگر به رانندگان توجه نکنیم به اقتصاد کشور خیانت کرده ایم
  • تجلیل از خبرنگاران مرودشت توسط نماینده مردم در مجلس
  • برومندی: تعیین سهم کشورها در کنوانسیون رژیم حقوقی دریای‌خزر مورد بحث نبود/ لزوم عبور توافقات این کنوانسیون از کانال مجلس
  • خبرنگاران زبان گویای مردم هستند.
  • طلب 25 میلیاردی بیمارستان مرودشت از بیمه ها
  • نتیجه ربا و رباخواری قانونمند
  • معامله بر سر انتخاب شهردار توسط اعضای شورای شهر
  • از ما است که بر ما است
  • پاسخ های فرماندار مرودشت به سوالات همشهریان
  • ضعف شدید مرودشت در تربیت قرآن آموز
  • سازهای ناکوک
  • مخالفت استانداری با گزینه شهرداری مرودشت
  • برون رفت از عدم پيشرفت شهر با كار پژوهشى
  • اعضای هیات رئیسه پنجمین دوره شورای اسلامی و سرپرست شهرداری مرودشت انتخاب شدند
  • افتتاح شصت و هفت پروژه در شهرستان مرودشت در هفته دولت
  • کسانی که روحیه خرد جمعی ودور هم دیگر بودن را ندارد نباید وارد صحنه انتخابات شورا می شدند.
  • فرماندار: در طول دوره خدمتم چنین چیزی ندیدم
  • لازم است فرهنگ آموزش را در بین خانواده ها پیاده کنیم
  • حضور خبرنگاران در جلسات شورای شهر را مفید می دانم
  • عتبار تخصیص یافته به تخت جمشید در سال 96، 18/5 میلیارد تومان است.
  • تعداد زیادی از پرونده های دادگستری به علت ناآگاهی مردم تشکیل میشود
  • مصاحبه با رتبه تک رقمی کنکور مرودشت
  • مقام اول سواد آموزی مرودشت در استان وایران
  • حمایت از «سوت زنی »
  • حکایت آبی که هم آب است و هم نان
  • آغاز فصل اول بررسی‌های باستان شناختی دشت مرودشت.
  • اصحاب رسانه وجدان بیدار جامعه و پرچمداران تعهد و وظیفه هستند.
  • نشست صمیمی فرماندار مرودشت با خبرنگاران
  • اعزام ۲ وزنه‌بردار مرودشتی به مسابقات قهرمانى دانشجویان جهان
  • خبرنگاری یک شغل نیست بلکه عشق وایثار وفداکاری وجهاد می باشد
  • منتخبین پنجمین دوره شورای اسلامی در انتخاب شهردار، دنبال سهم خواهی نباشند
  • شفاف سازی با قلم های در غلاف ممکن نیست
  • حکم قضایی برچیدن درخت‌کاری غیرمجاز در حریم تخت‌جمشید اجرا شد
  • معرفی مسئول جدید خانه فرهنگ مرودشت
  • ۸ پیامد امنیتی بحران آب در ایران
  • نامه سرگشاده تعدادی از شهروندان به مسئولان شهر در مورد حل معضل آپارتمان های صدف
  • فرماندار مرودشت: شورای شهر باید شهرداری در تراز شهر بزرگ مرودشت انتخاب کند .
  • حضور موفق موسسه شهدای ایل باصری در جشنواره های عشایر کشور
  • اسپوتنیک: سیلی را داعش خورد تا صدایش را دیگران بشنوند
  • آشنایی قصابان و فروشندگان مواد گوشتی مرودشت با بیماری تب کنگو
  • سخت گذر جیدرزار مرودشت در مسیر توسعه خدمات بهداشتی و درمانی
  • رهبر معظم انقلاب: این ترقه‌بازی‌های امروز تأثیری در اراده ملت ایران ندارد/ ان‌شاءالله کلک این‌ها کنده خواهد شد
  • نقش معنویت در سیاست امام/ امام تنها به مردم تکیه می‌کرد
  • علائم بیماری تب کریمه کنگو/ آزمایش رایگان تشخیص بیماری
  • رئیس جمهور منتخب به وعده‌های انتخاباتی خود جامعه عمل بپوشاند/ لزوم ارتقای جایگاه تخصصی شوراها
  • نتیجه پنجمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر مرودشت + جدول اراء کاندیداها
  • اسامی کاندیدای شورای اسلامی شهر مرودشت
  • تاریخ را تکرار نکنیم
  • نظر سنجی انتخابات ریاست جمهوری در مرودشت
  • با حضور حداکثری در پای صندوق های رای، زمینه یاس و ناامیدی بدخواهان را فراهم کنید
  • شورای شهر به نفع شهر یا شهر به نفع شورا
  • آغاز کاوش در تل کمین مرودشت با همکاری هیئت ایرانی-آلمانی
  • راه‌اندازی سامانه سیب در شهرستان مرودشت/ لانه‌کوبی و جونده‌کشی به منظور مبارزه با سالک
  • ثبت نام 1376 نفر جهت شرکت در انتخابات شوراهای شهر و روستا در شهرستان مرودشت
  • هیئت‌های اجرایی و نظارت مُر قانون را اجرا کنند
  • عده ای از مدیران در رفع مشکلات و پاسخگویی به مردم کم کاری می کنند
  • عنوان پنجمی هیات هندبال مرودشت در پایان رقایت های لیگ برتر هندبال + حاشیه ها
  • گزارش تصویری : دومین یادواره ی شهدای ایل باصری
  • شروع پیش ثبت‌نام انتخابات شورای شهر و روستا .
  • قَهر شورا و شهرداری با مناقصه
  • درخواست کمک از مردم یا مسئولین + ویدئو
  • شورای شهر محل آزمون و خطا نیست!
  • درخواست لغو مجوز احداث معدن سنگ در روستای بنی یکه
  • جشنواره ایده های خلاقانه دانش آموزان در مرودشت + فیلم
  • افتتاح طرح ملی سینما سلام در مرودشت + تصاویر
  • فراخوان جایزه ادبی حضرت علی‌اکبر (ع) منتشر شد
  • شورای شهر: وظیفه یا شغل؟
  • شورای اداری مرودشت با حضور وزیر دادگستری تشکیل شد
  • افتتاح بزرگترین کشتارگاه مکانیزه جنوب کشور مرغ در مرودشت با حضور وزیر دادگستری
  • نشست خبری فرمانده نیروی انتظامی مرودشت با خبرنگاران
  • گزارش تصویری : راهپیمایی 22 بهمن در مرودشت
  • مسابقه فیلم های موبایلی آتش عشق
  • بازگرداندن آزمایش به چرخه تولید مطالبه ی به حق مردم مرودشت!
  • قراردادهایی با طعم ضابطه یا رابطه؟
  • نمایشگاه اقتصاد مقاومتی در مرودشت افتتاح شد
  • اجرای سرود 1357 نفره دانش آموزان در مرودشت
  • راهکار برون‌رفت از مشکل بیکاری در مرودشت جذب سرمایه‌گذار است
  • افتتاحیه اکران های مردمی جشنواره فیلم عمار وپاسداشت زنان انقلابی
  • زمان غیر ممکن ها
  • آسمان فارس همچنان آفتابی است/ خبری از باران نیست
  • مردم قدرشناس و قدردان یاران انقلاب و نظام هستند
  • آیت الله هاشمی رفسنجانی دعوت حق را لبیک گفت +زندگینامه+ ویدیویی کمیاب از زندگی ایشان
  • مسابقات فوتسال گرامی داشت شهدای ایل باسری برگزار می شود
  • بیانیه اعلام موجودیت جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی در مرودشت
  • آیین تکریم و معارفه رئیس دادگستری شهرستان مرودشت
  • توضیحات نماینده مرودشت درباره گنج فاروق
  • تحقق شعار استیفای حقوق بشر مستلزم جهانی‌ شدن حکومت امام عصر(عج) است
  • «گنج کوروش»، سناریویی دروغ در یک تونل تاریک!
  • پول سازی آلمانی‌ها از زباله‌های فارس
  • مانور سراسری زلزله و ایمنی در مدارس مرودشت برگزار شد
  • تودیع و معارفه معاون سیاسی فرمانداری مرودشت
  • تفکر بسیجی عامل بازدارندگی طمع دشمنان است
  • هیچ دولتی نمی‌تواند برجام را برهم بزند
  • گزارش عملکرد شهرداری مرودشت در شش ماهه اول سال 95
  •  

     آگهی


     آگهی متنی

    نیازمندی ها
    تبلیعات در سایت مرودشت آنلاین با تعرفه های استثنائی-09394084008


    آخرین نظرات
     سایت خبری اعتماد آنلاین؛ کشور ما به نمایندگانی نیاز داره که از دل مردم حرف بزنند.؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     زارع؛ ربا تخریب کننده اقتصاد کشور هست. هیچ کسی هم فکر درست کردن این وضعیت نیست؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     عباس؛ این روزها وقتی به مصاحبه ها و دروغ پردازیهای های بعضی از اعضای شورا در زمان انتخابات که اکنون باعث ....؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مهدی؛ با سلام من یکی از اهالی همین منطقه هستم. از مسئولین تمنادارم به این منطقه رسیدگی کنند. فکر نکنم هزینه زیادی داشته باشه.؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مرتضی فرزادیان؛ واقعا زشته برا درمونگاهتون که باید ساعت چهار صبح تو سرما زن و بچه پیر و جوون بهوان بیان برا نوبت دهی متاسفم برا شهر مرودشت با این درمونگاهش؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     N.H؛ عالی هست؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     عباس؛ ضمن تقدیر از نظرات ارزنده جناب آقای دبیری و شیوایی در بیان انچه که جز حقیقت نبود در تکمیل نظراتشان موارد ذیل بنظرم امد. در شهر مرودشت با داشتن قابلیتها و پتانسیلهای فراوان .....؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     نرگس انصاری؛ خانم درستکار آرزو میکنم همیشه موفق باشین ؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     میثم؛ امید مایی محمود؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     غلامرضا؛ امیداورم با تلاش و همت اعضای جدید شورا تا پایان سال بتوانیم شاهد اتمام پروژه اسفالت کاری جاده شهرک مهرگان باشیم که با نیمه تمام رها کردن آن مشکلات دو چندان شده است .؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     امراله مختاری؛ ان شااله روزی مسولین در صدد بر طرف شدن مشکل برایند و از انان تشکر شود مختاری؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     محمدعلی احمری؛ منم یکی از مالباختگان هستم. ازمسوولین سایت کمال تشکر را دارم که دردمان را به گوش مسوولین رساندن. واقعا ممنون؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     ک؛ سلام با تشکر فراوان از درج نامه سرگشاده معضل آپارتمان های صدف لطفا با گذاشتن عکسی از این پروژه کاری کنید که بیشتر جلب توجه کند. ؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     ؛ به یزدان اگر ما خرد داشتیم کجا این سرانجام بد داشتیم عزیزان با بی خردی و بی فکری هایمان زندگانی خود و ایندگانمان را به تباهی می کشانیم ...؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     امیر؛ دمتون گرم ازعکسهای روزقدس .؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مصطفی زرهپوش؛ سلام...تا زمانی که عده ای اب زیر زمینی میکشند...و کسی نظارت نمیکنه تا روز بحران کاسه چه کنم چه کنم دست بگیریم.؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     علی؛ اتفاقا اگر این شهروند کمربند نبسته بود الان معلوم نبود زنده باشه. حداقل 10 - 15 متر پرتاب شده بود و اگر تو مسیر پرتابش به یکی از ....؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مصطفی زرهپوش؛ سلام وتبریک به دوست عزیزم جهان پهلوان بهروزی و ارزو سعادت و سربلندی؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مصطفی زرهپوش؛ درود برهمشهریان وحضور پر رنگ در انتخابات؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     جواد (رییس ستاد)؛ درود بر سرداران سازندگی مرودشت (اسماعیل استواری و محمد حسن زارع نژاد )؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     یاس؛ باید افتخار کردبه جوانی که بالباس سنتی امده معلوم خوش ذوق؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     روحانی؛ فقط روحانی؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     علیرضا زارع؛ اقای روحانی با سیاست خارجه پیشرفت های برای کشور دارد که در دراز مدت جواب گو واینده ساز هست؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     حسین؛ به نظر من بزرگترین مشکل همه کاندیدا ها نداشتن برنامه مدون و حساب شده است.؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     ؛ با سلام . چطور میشه از این اقا عسل خرید؟؟؟؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     همایون؛ سلام ممنونم از شما بخاطر فعالیتتون در رابطه با اطلاع رسانی جسارت نباشه فکر کنم 35کیلومتر هست فاصله ی شهرستان مرودشت تا ورودی شیراز( دروازه قران )؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     زارع؛ خدارحمتش کنه مرد بود؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مصطفی زرهپوش؛ درود بر دوست خوبم هاشم عزیز وارزو در تمامی مراحل زندگی و ورزشی؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     مصطفی زرهپوش؛ درود برپهلوانان نامی مرودشت لهراسب سجاد جابر بهروزی؛  مطلب اصلی/ ادامه...

     زر هپوش؛ سلام واقعا که چقدر اکاذیب در فضای مجازی نوشتند؛  مطلب اصلی/ ادامه...




     رویدادها و مراسم شهر


     
     
         
    صفحه اصلی  |  ارتباط با ما  |  افزودن به علاقه مندی ها  |  تبدیل به صفحه خانگی  |  خبرنامه  |  آرشیو  |  جستجو  |  پیوند ها  |  سفارش تبلیغات  |  RSS
    بهترین نمایش در 768*1024     |    تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرودشت آنلاین می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.    |    طراحی و تولید: H. Mokhtari